Dia

Kau Tanya

Sudahkah kasih ku punya

Kau kira

Tak ada bunga ku puja

Jangan salah sangka

Kini kau tahu

Bunga hati yang kurindu

Kau Tanya

Siapa gerangan orangnya

Tak kan ku katakana padamu

Siapa gerangan namanya

Ku takut ia malu

Kala ketahuinya

Ialah mentariku

Terang alam karenanya

Kalaulah tersipu malu

Gulita malam bagai buta mata

Ialah rembulan

Sejuk hati terkena sinarnya

Sungguh ia perempuan

Tenangkan hati tiap perkataanya

Manis budi pekertinya

Dia.....